สะพานหิน ในความทรงจำของผมตอนเด็กๆ เป็นที่เผาขยะ เวลาที่แม่พาไปขี่มอโตไซด์ผ่านจะเหม็นมาก แต่เดี๋ยวนี้สะพานหินเปลี่ยนไปแล้ว
ทั้งเรื่องความสวยงามของทัศนียภาพ เพราะได้รับการดูแลจากทางจังหวัดให้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของประชาชน และยังเป็นทะเลที่ใกล้ตัวเมืองมากที่สุดด้วย

สะพานหินจะงามที่สุดก็น่าจะเป็นยามเช้า เพราะที่นี่จะเห็นแสงแรก ถ้าโชคดีเราจะได้พระอาทิตย์ดวงกลมๆ แถมยังมีหมอกเหมือนทางภาคเหนือ ตอนเช้าจะมีคนมาวิ่งออกกำลังกายกัน ตอนเย็นก็จะมีคนมานั่งชมนกทะเล พร้อมกับทำข้าวห่อมานั่งกินกันในครอบครัว เป็นภาพที่หาดูได้ตลอดแนว สะพานหินเป็นเหมือนศูนย์กลางที่เชื่อมระหว่างคนยุคเก่าและคนยุคใหม่ให้มีกิจกรรมร่วมกัน เช่น งานกีฬา ทุกชนิด งานจังหวัด งานเทศการถือศีลกินผัก ฯลฯ

ผมคนรุ่นใหม่ก็มีหน้าที่ถ่ายทอดความสวยงามของสะพานหินให้คนที่ไม่รู้จักได้ชมกัน เผื่อวันหน้ามาภูเก็ต จะได้แวะมาที่นี่ ไม่ต้องออกนอกเมืองก็มีทะเลให้ถ่ายให้ชมกัน