1.ภาพนี้ถ่ายที่หาด กะรน ระหว่างรอพบลูกค้า เคยคิดอยากได้ภาพแบบนี้ตั้งแต่ตอนเริ่มหัดถ่ายภาพ คิดไว้ว่าวันหนึ่งจะมาถ่ายต้นตาลที่หาดกะรนให้ได้ ปล่อยเวลาผ่านไปจนเหลืออยู่เท่าที่เห็น เสียดายจัง

2. หาดกะรน วันเดียวกันกับภาพแรก จำได้ว่ารอคู่รักที่เดินมาอยู่นานเหมือนกัน พอเดินเข้ามาในจุดที่ตั้งใจ ก็กดไปแบบไม่ยั้งเหมือนหัน แต่ได้มาภาพเดียวที่ชอบ ดูที่แสงทองเหมือนพญานาคกำลังพ่นไฟ

3. จุดชมวิวตรงกังหัน ใกล้กับแหลมพรหมเทพ ผมมักเจอคู่รักหลายต่อหลายคู่มาชมพระอาทิตย์ตกที่จุดนี้บ่อยมาก สงสัยเพราะที่แหลมพรหมเทพคนมากไป

4. จุดเดียวกับภาพที่ 3 แต่ขยับมาอีกไม่กี่ก้าว มีอีกหนึ่งคนที่แอบดูคู่แรกจู๋จี๋กันด้วยความเหงา ว่าสักวันคงมีใครสักคนมานั่งชมพระอาทิตย์ตกเป็นเพื่อน

5. ภาพนี้ถ่ายที่ อ่าวยน เป็นแห่งความทรงจำอีกภาพที่ทำให้นึกถึงเจ้านายเก่าที่จากไป

6. หาดป่าตองในวันฟ้าใส สังเกตเกรนของภาพทำให้ผมนึกถึง Olympus E10 กล้อง DSLR ตัวแรกของผมที่ตอนนี้คงไปอยู่ลอนดอนแล้ว

7. เกาะยาวน้อย เป็นเกาะที่ผู้คนน่ารักทั้งเกาะ ด้วยความใสซื่อของคนที่นั้น ทำให้นึกถึงภูเก็ตเมื่อสัก 20 กว่าปีที่แล้ว

8. หาดรายัน เป็นหาดเล็กๆ ไม่ค่อยมีคน ยิ่งเป็นวันธรรมดา จะคนไม่มีเลย ต้นหูกวางนั้นดูเหมือนบอนไซมาก ภูเขาที่อยู่ด้านหลังทำให้ที่นี่ดูมีเส่นห์อย่างน่าประหลาดใจ

9.หาดป่าตองตอนเช้า ไปเดินเล่นตอนไปทำงานแถวนั้น ปกติจะเห็นป่าตองแบบมีคนเยอะๆ แต่วันนั้นรู้สึกได้เลยว่าทำไมเขาจัดอันดับให้ที่นี่ เป็นหาด 4 ดาว ในโลกที่มีคนอยากมาเที่ยวมากที่สุด

10.หาดยะนุ้ย ในวันที่ฟ้าหลากสี สะท้อนลงบนผิวน้ำและก้อนหิน วันนั้นผมคิดถึงเบียร์เย็นๆ แต่กินไม่ได้เพราะถือศีลกินเจ

11.พรหมเทพภาพนี้ ถ่ายด้วยกล้องคอมเพ็คตัวเล็กๆ 2 ล้านพิกเซล เป็นภาพที่ผมชอบมาก และไม่เคยถ่ายได้อีกเลย เพราะใบตาลหลุดหายไปหมดแล้ว

12.เกาะรังใหญ่ ภาพนี้คิดถึงเพื่อนที่ทำงานที่เก่าครับ พวกเราตื่นเช้ามานั่งคุยกันสนุกสนาน ก่อนลุกไปทานอาหารเช้ากัน

13.คลองมุดง เป็นคลองที่น้ำทะเลผ่าน และเป็นป่าโกงกาง เรือเป็นของร้านอาหารที่ไปนั่งกิน มีไว้ให้บริการลูกค้าที่มาทานอาหารพายฟรี

14. เกาะไข่ใน ตอนนั้นกลับจากเกาะ PhiPhi เรือแวะให้เล่นน้ำที่เกาะเล็กๆ แห่งนี้ ผมเดินอ้อมไปทางหลังเกาะ เจอหินทรงประหลาดมากมาย นั่งเล่นเพลินจนเด็กเรือมาตาม

15.หน้าหาดกะตะ ผมถ่ายจากบนเรือที่ผมไปตกปลา มีฝนตกในทะเลอยู่ใกลๆ ฝนชุดนี้แปลกมาก ตกแล้วเรือเป็นคราบดำๆ

16.สะพานหิน เป็นทะเลที่อยู่ติดเมืองมากที่สุด ผมมักมาถ่ายพระอาทิตย์ขึ้นที่นี่เป็นประจำ ในภาพเป็นคลองบางใหญ่ คลองที่ทำให้ภูเก็ตไม่เคยน้ำท่วมอีกเลยหลังจากที่มีคลองนี้

17.หน้าหาดราไวย์ ผมถ่ายภาพนี้ตอนกลับจากตกปลา แต่ชาวประมงเริ่มที่จะออกเรือไปหาปลา

18.ภาพสุดท้ายเป็นภาพแห่งความทรงจำ ถ่ายเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2546 ก่อนสินามิเพียงไม่กี่นาที บริเวณช่องขาด เกาะสุรินทร์ สินามิทำให้ Nemo 500 ตัวที่นี่หายไป หวังไว้ว่าสักวันจะกลับไปติดทองต้นไม้ที่ช่วยชีวิตผมไว้