ภาพชุดนี้เป็นภาพถ่ายชีวิตในเมืองภูเก็ต ชีวิตแบบไม่เร่งรีบ เรียบง่าย ไม่ต้องแย่งกันกิน ไม่ต้องแย่งกันอยู่ ภาพเปิดเป็นลุงที่ผมเห็นตั้งแต่เด็กๆ คุยกับแกได้ความว่า ยังโสด ไม่มีลูกมีเมีย อาชีพแกขับรถส่งของให้กับพาณิชย์จังหวัด ส่งจำพวกบุหรี่ต่างๆ ด้วยนิสัยสบายๆ แบบคนภูเก็ต ทำให้แต่ละวันดำเนินไปอย่างช้าๆ พัฒนาบ้าง ไม่พัฒนาบ้าง ก็เป็นเสนห์ที่หาได้จากที่นี่ อาคารบ้านเรือน ได้รับอิทธิพลมาจากปีนัง ก็เพราะสมัยก่อนการเดินทางเข้า กทม. เพื่อสั่งของ หรือช่างฝีมือ ทำได้ลำบาก และแพงกว่าของปีนังมาก รูปแบบอาคารบ้านเรือนที่นี่จึงรับจากปีนังมาแบบเต็มๆ หลากหลายชีวิต หลากหลายอาชีพ ทำเพื่อปัจจัย4 ที่จะทำให้มีชีวิตอยู่ต่อไป การเป็นเมืองท่องเที่ยวทำให้ภูเก็ตเจริญไปอย่างรวดเร็วจนบางครั้งทำให้ผมรู้สึกกลัว เพราะคนที่มาจากที่อื่นมาแบบ กอบโกย เอาแต่ได้ โดยไม่นึกถึงภูเก็ตว่าบอบช้ำแค่ไหน คนพวกนี้ไม่สนว่าภูเก็ตจะเป็นเช่นไร รู้แค่เพียงว่าทำยังไงจะได้เงินจากนักท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวบางกลุ่มก็มาเสพ และตักตวงเอาความสวยงามจากธรรมชาติของภูเก็ตไปเหมือนกัน อย่างน้อยก็สร้างมลภาวะ จะมากจะน้อยก็ขึ้นอยู่กับจิตสำนึก

สีสันความงามของรูปแบบ "ชิโนโปตุกีต" เป็นเสนห์ที่หาได้ในตัวเมืองภูเก็ต เส้นสายลวดลาย บ่งบอกเล่าเรื่องอดีตได้เป็นอย่างดี.............
-แม้บางครั้งมันจะผุจะผังไปบ้าง แต่ก็ยังเป็นที่บังแดด กันฝนได้อย่าง 100%
-ความเชื่ออยู่คู่กับคนที่นี่มาช้านาน
-สีสันก็มีให้เห็นในบ้านนี้เมืองนี้